1863x

История

Як рэальна жылося ў СССР

1863x, 15 June

Усхваленне СССР і раздзіманне міфаў пра былую “Чырвоную Імперыю” стала адной з асноў рознааблічнага ватніцтва. Улічваючы, што вырасла ўжо даволі дарослае пакаленне, якое не застала савецкую рэчаіснасць. І згодна з законам псіхалогіі мас, людзям часта ўласціва ідэалізаваць мінулае. І добра там пра Сталіна і чырвоныя дырыжаблі фантазуюць нашы школьнікі, дык лявацкая зараза заражае і заходнюю моладзь. Мы знайшлі абрыўкі ўспамінаў пра савецкае жыццё, каб даць вам моцную прышчэпку ад любой прапаганды. Гэта не лічбы ВУП або аналіз вытворчых магутнасцяў. А простыя ўспаміны тыповага савецкага побыту.

 

«…Ці ведаеце вы, што модную прыгожую рэч (кофтачку, спаднічку, туфлікі) лягчэй за ўсё было купіць жанчыне ў сарціры. Так, так, у грамадскіх вялікіх прыбіральнях дзе-небудзь на Пятроўцы і ў ГУМе. Менавіта там квітнее гандаль з рук замежнымі шмоткамі. Галоўнае, што ў жаночай прыбіральні не перашкодзіць міліцыя…»

«…Дзяржава ў нас, калі прадае аўтамабілі працоўным, напрыклад, выступае ў ролі звычайнага спекулянта. За “Жыгулі” (“фіят”), якія ва ўсім свеце каштуюць каля тысячы даляраў, наша дзяржава бярэ сем тысяч пяцьсот рублёў, за “Волгу”, якой, як вядома, цана на сусветным рынку каля двух тысяч, з родных працоўных дзяржава бярэ пятнаццаць тысяч, ды яшчэ не купіш. Паёк, паёк, дарагія сябры…»

«…Вы хоць раз прад’яўлялі дзённік камсамольскаму патрулю ля ўваходу ў кінатэатр…»

«…Вэнджаную каўбасу трэба адразаць тонкім-тонкім, да празрыстасці, пластом – у наступны раз вы ўбачыце яе праз паўгода…»

«…Самая крутая крама ў горадзе – камісіёнка, бо там стаіць імпартны двухкасетны магнітафон …»

«…Бацькі з’ехалі з Латвіі на некалькі гадоў у Кагалым. Маю маці – па спецыяльнасці выкладчыка ігры на фартэпіяна – адправілі там разгружаць вагоны з цэментам – уручную, рыдлёўкай…»

«…Трагічна скончыўся хакейны матч паміж савецкімі і канадскімі юніёрамі ў Палацы спорту “Сокольники” у Маскве. Пасля гульні канадцы захацелі зрабіць гледачам прыемнае і сталі кідаць у рады жвачку, паўстала цісканіна… 21 чал. загінуў, 25 атрымалі калецтвы…»

«…Удзельнікі моладзевай банды “Цяп-ляп” у колькасці 40-50 чалавек, узброеныя агнястрэльнай зброяй (абрэзамі) і металічнымі прутамі, у масках рушылі ад рачнога вакзала па вуліцах Новататарскай слабады. Яны рассяродзіліся паабапал вуліц і пачалі збіваць і абстрэльваць грамадзян, а таксама міліцыю. Параненыя 10 чалавек, у тым ліку 2 міліцыянты, забітыя двое – грамадзянін сталага веку і адзін з бандытаў. У выніку існаванне банды прызнана афіцыйна, спагнанням падвергнулася амаль усё кіраўніцтва МУС Татарскай АССР. Маштабнае расследаванне прывяло да суду над бандай у 1980, асуджана 28 злачынцаў, у тым ліку 4 – да смяротнага пакарання…»

«… Стаматалогія да сярэдзіны 90-х гадоў працавала па тэхналогіях XIX стагоддзя. Так, напрыклад, цэмент для пломбаў быў той, што стварыў адзін немец у 1885 годзе. Той жа склад. Як завялі вытворчасць, так і рабілі яго нічога не мяняючы. А нізкаабаротныя гудучыя бормашыны з вераўчаным прывадам? Вы ведаеце, што гэта такое? А выдаленне нерва шляхам «забойства» яго мыш’яком? Гэта таксама навацыі XIX стагоддзя. І самая жэрсць – поўная адсутнасць абязбольвання…»

«…Мая маці нараджала сястру ў 1975, у Маскве. Яе аповяд не забуду ніколі. Спачатку распранулі дагала і пагалілі ржавай брытвай, прасцін на ложках не было…»

«…Машынабудаўнічы завод у Падмаскоўі. А таксама цэментавы і ЖБКВ (жалезабетонныя канструкцыі і вырабы). Пасля дзённай змены – пасля 16:00 амаль пад кожным кустом па працавіку. Да дзевяці вечара яны з-пад кустоў здабываліся або жонкамі, або самі на карачках. У кватэрах такіх пралетарыяў не было аніякай мэблі, акрамя шафы і стала, а з прадметаў культурнага побыту самы раскошны – дэмбельскі альбом. З 1985 года ў кожным пад’ездзе смярдзела сівухай, бо варылі ўсё…»

«…За адсутнасцю пад рукой нармальнага алкаголю працоўныя масы вынаходзілі дзіўныя і небяспечныя спосабы заліць сабе трубы, каб не гарэлі. Клей БФ, які намотваецца на свердзел. Ануча, свердзел, клей – і праз паўгадзіны ў вас ёсць спіртазмяшчальная вадкасць. Растваральнікі разнастайныя. Дэнатураваны і метылавы спірты. Пастападобная сумесь, якая намазваецца на хлеб. Намазаў, хлеб набраўся, зняў напаўняльнік – і ўсё, цалкам можна абдаўбацца – жахнуць…»

«…Майму бацьку хтосьці прэзентаваў чырвоную аднаразовую запальнічку дзесьці ў гэты ж час. Балазе ён умеў знаходзіць нестандартныя рашэнні, таму два гады гэтая запальнічка ім запраўлялася, у ёй мяняўся крэмень да таго часу, пакуль канчаткова не даламалася…»

«…Аднаму хлопчыку ў 1987-м з-за мяжы прывезлі бацькі цацачную М-16А1, пісталет “Парабелум П-08” і “Берэта 92Ф”. Цацкі апынуліся практычна бескарыснымі, бо тэрыторыю дома яны не пакідалі ні пры якіх умовах. Дурню было зразумела, што дваровае ўрла іх ці адбярэ, ці лясне аб бліжэйшае дрэва, “бо на халеру выдыгацца. У мяне няма і ў цябе хай не будзе”…»

«…Замест гігіенічнай памады зімой жанчыны (і дзяўчынкі, і нават некаторыя мужчыны) мазалі вусны вазелінам “норка”…»

«…У брэжнеўскія гады ровары былі падаступней (і тое – трэба было назапасіць) – але ўвесь час быў дэфіцыт запчастак. Я выдатна памятаю, што ў дэфіцыце былі ніпелі, і іх кралі. Толькі пакінь на хвіліну ровар ля хлебнай крамы – выходзіш, ніпель знялі…»

«…З дрыготкай магу ўспомніць буфет ва ўральскім горадзе, дзе вадкасць колеру нямоцнай гарбаты была, на думку буфетчыцы, моцнай кавай…»

«…Знакаміты французскі акцёр Жэрар Філіп нанёс смяротную крыўду ўсім жанчынам былога СССР. Пасля чарговага Маскоўскага кінафестывалю, затарыўшыся ў нашых крамах, ён прывёз у Францыю ўзоры ніжняй бялізны савецкай вытворчасці і зладзіў выставу ў Парыжы. Французы смяяліся з фасону, колеру, якасці матэрыялу савецкай бялізны. Францужанкі паміралі са смеху, гледзячы на ​​палёт фантазіі рускіх тэкстыльшчыкаў: панталоны з начосам бляклага блакітнага і ружовага колеру, баваўняныя панчохі, якія нагадвалі сваёй расфарбоўкай і фактурай гафрыраваны кардон…»

«…Туалетная папера была ў дэфіцыце заўсёды, таму дзе б не сустрэлася чарга за ёй, у яе неадкладна ўставалі. І бралі колькі дадуць (у адны рукі давалі абмежаваную колькасць тавару). Потым дзясяткі два рулонаў нанізвалі на вяроўку, якая прыкладалася, і вешалі на шыю…»

«…Неяк у госці стрыечныя браты прыехалі з Далёкага Усходу. Скрыню апельсінаў прывезлі, а мы іх каталі як мячыкі, пакуль нам не патлумачылі, што гэта садавіна…»

«…Я змагла купіць сабе джынсы толькі калі пайшла працаваць – на іх пайшло роўна дзве маіх зарплаты…»

«…Каб не змакалі ногі восенню, спачатку апраналі на нагу поліэтыленавы пакет, а потым бот. Пакеты, дарэчы, мылі і сушылі…»

«…Замест пракладак выкарыстоўвалі рваныя трусы або майкі, іх шылі ў некалькі пластоў прамавугольнікам і сшывалі. Потым мылі (кіпяцілі), сушылі…»

  • PestControl

    ждем вторую версию статьи “как реально свергнуть режим Лукашенко”…

  • Źmicier Biesaŭ

    Эх замечательное было время, сейчас бы норму на заводе выполнить, и поехать домой на Урале. Как же лампово.

  • Źmicier Biesaŭ

    Эх замечательное было время, сейчас бы норму на заводе выполнить, и поехать домой на Урале. Как же лампово. https://uploads.disquscdn.com/images/0ce2d7754df7e0b3969da6323fc59d8ed867e494198dc3b6e10718c11b375719.jpg

  • WildBLR

    Источник бы указали