Нам нужна ваша помощь

Прочитайте наше обращение. Вы важнее, чем думаете.

Просмотреть
Скрыть
1863x

Беларусь, Проблемы, Россия

Рэваншысцкая іголка Пуціна

1863x, 17 Январь 2016

Што менавіта для вас азначае 2018 год? А для Беларусі? Для большасці, магчыма, нічога асабліва: чарговы год эканамічнага занядбання, палітычных абмежаванняў і сацыяльных івентаў па ініцыятыве «знізу». На першы погляд насамрэч нічога асаблівага, але калі глянуць крыху шырэй, то выявіцца адна сур’ёзная дэталь — гэта год выбараў ў Расіі, падрыхтоўка да якіх у значнай ступені можа закрануць Беларусь, прычым, пры вызначаных выпадках, фатальна.

Пратэстны мітынг у Маскве (2011)

Справа ў тым, што за апошнія гады (і нават раней) атачэнне Пуціна і асабіста ён сам праз інфармацыйную апрацоўку,  стварылі ў большай часткі расейскага грамадства невытлумачальны попыт на гісторыка-палітычны рэваншызм, згодна з якім Расія павінна выглядаць магутнейшай дзяржавай, якой дасталася роля «збіральніка зямель русскіх», роля міжнароднага аплоту барацьбы з тэррарызмам і роля вяршыцеля асаблівай, зразумелай толькі ім справядлівасці. Высокі рэйтынг Пуціна ў значнай частцы быў  і ёсць забяспечаны захопам Крыма, «гібрыднай» акупацыяй  Паўднёвага Ўсходу Украіны і ваеннай аперацыяй у Сірыі. Здаецца, што Пуцін разам с сябрамі-ФСБшнікамі моцна падселі на «іголку рэваншызму» і не збіраюцца з яе злазіць у найбліжэйшым будучым.   

Відавочна, што чарговай мэтай для дасягнення  крыважэрных амбіцыяў Масковіі стане Беларусь. Зразумела, што Пуціну мазоліць вочы і ўся Прыбалтыка, і Малдова, і ўвесь рэгіён Сярэдняй Азіі. Але Прыбалтыка знаходзіцца пад аховай НАТО, вясці баявыя дзеянні ў Малдове надзвычай цяжка ў лагістычным плане, а ўтрыманне Сярэдняй Азіі наўрад ці прынясе сур’ёзныя палітычныя дывідэнты, да таго ж гэта празмерна складаны рэгіён ва ўсіх адносінах. Беларусь, як найбліжэйшая мэта дасягнення прынцыпаў «гістарычнай справядлівасці» варыянт найбольш удалы: яна не мае сур’езных вайсковых і палітычных саюзнікаў, то бок «впрягаться» за яё наўрад ці хто захоча, разам з ёй ёсць больш за 1000 кіламэтраў адкрытых межаў, праз якія можна дастаўляць у Беларусь што заўгодна, і напаследак, у Беларусі найбольш развітая прарасейская ідэялагічная сетка. Вось чаму там шмат было  шуму і пра расійскую ваенную авіябазу, і пра прарасійскіх казакоў пад эгідай РПЦ: гэта ўсяго толькі ж падмурак, пры чым той, які ёсць у адкрытым доступе. Колькі афіцэраў, КДБшнікаў і лідараў Іспалкомаў супрацоўнічалі б  ці ўжо супрацоўнічаюць з магчымай акупацыйнай уладай, гатовыя прадацца за падвышаныя заробкі і набыццё рэгіянальнай ўлады? Хаця ўсё яны, у любым выпадку, у будучым сталі б расходным матэрыялам.

Але ўсё ж такі што гэта азначае для Беларусі? Звернемся да украінскага досведу. Па меркаванню Сяргея Чыслава, стваральніка «Белага Легіёна», які ў 90-х гг. актыўна прымаў удзел у самых спякотных момантах тагачасных мітынгыў і пратэстаў, а таксама займаўся спартова-патрыятычным выхаваннем моладзі, час падрыхтоўкі да расейскай агрэсіі ва Украіне можна раздзяліць на 2 канкрэтныя фазы інфармацыйнай вайны:

1. Фаза адмысловага перабольшвання, здзеку з украінцаў і Украіны як «недадзяржавы», культурнае ўліванне Украіны ў «Вялікую Русь», пошук дыр у грамадстве, кпіццё з любой грамадска-палітычнай падзеі, накіраванай на сбліжэнне з Захадам. Гэта пасіўны, марудны, часам ідэйна зусім нецікавы і аднолькавы працэс, але гэта той этап падрыхтоўкі, які фарміруе грамадскую думку у самой РФ, і надзвычай неабходны Пуціну, каб у будучым падтрымаліваць на прымальных велічынях свой рэйтынг, які пахіснуўся ва ўмовах эканамічнага заняпаду.

2. Фаза здрады: маўляў, украінцы нам зрадзілі, ужо канкрэтна павярнуўшыся да нас задам, што дае нам, так бы мовіць, легетымны «casus belli» і маральнае права на тое, каб «дапамагчы суседу вярнуцца на шлях праўдзівы», то бок на шлях маральнай дэградацыі, разбэшчвання ўласнай культуры і шлях палітычнай аннэксіі Масковіяй. У той час, калі ўлада пад прарасейскім Януковічам пахіснулася, паліттэхнолагі пачалі актыўна пераходзіць да гэтай фазы, больш агрэсіўнай і жорсткай: менавіта тады пачалі з’яўляцца сюжэты і артыкулы пра «бандеровцев», фашыстаў і чорт ведае каго яшчэ.

 

prav.sector

Гэта ўжо часткова гістарычны момант, але вельмі істотны для разумення працэсаў, якія могуць адбыцца на Беларусі. Далейшыя фазы інфармацыйнага і іншых кшатлтаў ціскаў распісваць няма неабходнасці: усе яны, ад самых маленькіх і рэгулярных да самых вялікіх і трагічных,   ідыятычна і бязлітасна напханы хлуснёй, выдумкамі, падтасоўваннямі і проста смярдзяць рашыстскім дэбілізмам у апошняй стадыі.

Дык вось. Чаго нам чакаць у перадвыбарныя 2016-2017? 2016, хутчэй за ўсё пройдзе пад эгідай «фазы адмысловага перабольшвання», калі ў расійскіх медыя будуць кпіць з ліцвінізма, курса даляра ў Беларусі, калі яны пачнуць шукаць метады раскола грамадства, дзяліць беларусоў на «братоў» і «нацыянал-ліцвіністаў», ды рассказваць страшэнныя казкі пра тое, як узнімаюць галаву жудасныя нацыяналісты у братняй «Белоруссии». Магчыма, усё будзе дапаўняцца фонам парламентскіх выбараў, з нагоды якіх можа быць прыдумана якая-небудзь брудная гісторыя ці арганізаваная ФСБшнікамі правакацыя. У 2017 усё, магчыма, перойдзе да другой, больш агрэсіўнай стадыі, калі пытанне ўзняцця рэйтынга Пуціна стане актуальнай. Гэта можа стаць сапраўдным выпрабаваннем для Беларусі.

nacionalizm

Таму трэба быць хаця б маральна падрыхтаванымі ўжо сёння. Гэта можа быць пытаннем нацыянальнай бяспекі і таму для гэтага патрэбны як мінімум актыўны удзел і гатоўнасць да ўдзелу ў інфармацыйных войнах большай часткі, чым сёння, нашых канапавых войскаў, ці як было сказана раней: «Патрэбна кроў. Свежая кроў». Для больш актыўных і сацыяльна мабільных ёсць цудоўныя грамадскія праекты па папулярызацыі беларускай мовы і культуры, узняццю патрыятызма і памяці пра нацыянальныя беларускія каштоўнасці. Ну а самыя смелыя павінны памятаць пра фізічную падрыхтоўку,  і вучыцца разам з хлопцамі «Ваяра» ў выпадку замежнай агрэссіі змагацца з ворагам са зброяй у руках.

P.S. Аўтар канешне жадаў бы, каб усё гэта так і засталося на ўзроўні артыкула і гіпатэтычнай верагоднасці, але час паказвае, як хутка адбываюцца перамены і як хутка лепша «сябра» пераўтвараецца ў лютага ворага.

Ананімны аўтар спецыяльна для 1863x.com

 

От редакции добавим, что в нынешнее время дать какие-либо точные прогнозы практически невозможно. Всё может измениться в любой день — уже завтра Путина могут вынести вперёд ногами из Кремля, или его спокойно переизберут с 90%-ым рейтингом в 2018-ом. Однако необходимо думать о возможных сценариях, и делать всё возможное, чтобы уберечь Беларусь от грядущей опасности переменчивого времени.

  • Aleksashka Kosabutsky

    fuck yeah

  • sotnikau

    Да да я тоже заметил, что статья на роднай мове

  • OLO

    Для проведения таких операций в Беларуси надо достаточное количество этнических русских. В Беларуси их немного, поэтому считаю это очень маловероятным.

    Да и не тупой белорус, не пойдет он за Пу воевать.

    • Воланд

      к сожалению, Вы заблуждаетесь, в Беларуси пусть и не много этнических русских (хотя, имхо, тут было бы более уместно — россиян), но есть очень много сторонников сруцкого мира. так что вероятность вполне реальная, увы

    • Николай К.

      а почему сотни беларусов поехали воевать в Украину — и на стороне России и на стороне Украины. Все это спокойно перенесется в Беларусь, так как в Беларуси отсутствует традиция политического партийного соперничества. Кебич и Лукашенко уничтожили беларусский парламентаризм в зародыше.

      Посему сторонникам разных политических проектов ничего не останется, кроме как хуярить друг друга, благо мы это отлично делаем с 1654-1655 гг.((( Достаточно открыть учебник по истории Беларуси.

  • Николай К.

    Кстати, весь этот московитский народец с митинга 2011 г. — обратите внимание на имперскую символику — последние два года преспокойно тусется в митингах в защиту Путина и Новороссии )))

  • Фёдор Алексеевич

    Для того, что бы небыло войны, и разлада в обществе мы все должны бороться за референдум. Змагары упоротые проголосуют за присоединение к Евросоюзу. Кто-то проголосует за маленькую, бедную, вечно просящую подояния у МВФ Белоруссию, но зато незваисимую(такое ощущение, как буд-то они этой независимостью питаются каждый день), а мы проголосуем за присоединение к Великой и сильно России. Тогда все будет справедливо, честно, и никто не поставит результаты голосования под сомнение, т.к. хватит плевать уже на волю народа. Хорошо, что Лука придерживается того курса, на создание союзного белорусско-российского государсва, за который проголосовал народ, но времена меняются, и пора уже обединяться в одну страну, а не в непонятное какое-то образвание.

    • Vlad Belarus

      Такое ощущение, будто в одной стране мы богаче станем, а РФ-овские олигархи, придя сюда, будут проводить честную социально-экономическую политику и бороться с РФ-овской же коррупцией, ага.

      • Фёдор Алексеевич

        ну бороться с коррупцией мы умеем, и им поможем, а олигархи уже давно под колпаком, а кто не хочет быть под колпаком своего гос-ва, то в Лондоне, под колпаком Ми-6.

        • Vlad Belarus

          В том и дело, что под колпаком гос-ва, а не общества. Нац достояние позволяет сбываться мечтам лишь узкого круга лиц.